BLOG Schrijven is schrappen

Ruim twee jaar geleden werden we gevraagd. Een gezelschap van vijf mannen en één vrouw gevraagd om eens samen te gaan brainstormen over een openluchtspel. Dit in het kader van het honderd jarig bestaan van de Oranje Vereniging.

Wij, enthousiaste beginnelingen, kwamen eerst met veel hilarische en wereldse gebeurtenissen uit het verleden op de proppen. Maar al snel zagen ook wij wel in dat dit niet de basis moest zijn voor het spel. Dus, zaten we vele, vele avonden bij elkaar om een rode draad te zoeken. We zagen alles, maar nog geen rode draad. Zelfs onder het genot van enkele consumpties nog niet. Maar.. na het genieten van heerlijke maaltijden samen, kwam daar opeens de inspiratie boven drijven. Ieder ging gedreven aan de slag.

En dan zie je dat schrijvers ook maar gewone mensen zijn. Ik zag de buurman bijvoorbeeld met gefronste wenkbrauwen peinzend over straat lopen. In zichzelf gekeerd om het verhaal toch compleet te krijgen. Een ander reed rondjes  zijn Spartamet om inspiratie op te doen. Of een schrijver die zwoegde met koeieklauwen. Ondertussen vlogen de zinnen door zijn hoofd om zijn stukje te vervolmaken. Je ziet dus dat het best wel enige inspanning heeft gekost. Maar nu… nu wij denken dat we een mooi verhaal hebben opgezet waar te zijner tijd een prachtig stuk van kan worden gemaakt. We zullen over iets meer dan een jaar weten wat iedereen er van heeft gevonden. Of het verhaal dat in ons hoofd boven kwam drijven ook voor anderen iets betekent of derhalve wordt herkend.

Onze hoofden zijn weer leeg, onze pennen ter ruste gelegd. En… de Spartamet ? Die staat in de wachtstand. Nog even dan is hij weer klaar voor gebruik. Met Pinksteren rijdt hij weer rond !

HK